Download de allerleukste woord- en puzzelspelletjes bij Zylom.

Om met het tekenfilmfiguurtje Meatwad uit Aqua Teen Hunger Force te spreken: "Iedereen houdt van dansen!" En dan natuurlijk helemaal wanneer de danser in kwestie een levenloos of mechanisch object is, zoals robot Xango, de held van 3D Xango Tango.

We moeten toegeven dat het winnen van levels in dit spel alleen al de moeite waard is voor het overwinningsdansje van Xango, die er moeiteloos een moonwalk, jiggle of twirl uitgooit. Maar kijkend naar het grotere geheel zou het toch wel fijn zijn geweest als het belangrijkste deel van dit spel, de puzzelactie zelf, net zo vermakelijk was.

Volgens het verhaal, dat wordt verteld in een leuk getekende stripverhaalstijl, probeert speelgoedmaakster Trix Robinson de ultieme dansrobot te bouwen, met Xango als resultaat. Hij doet daarnaast ook dienst als hulpje in het magazijn en helpt bij het verschepen van kratten. Dit doet helaas meer kwaad dan goed, want Xango verstuurt per ongeluk onderdelen weg die waren bedoeld voor hemzelf, als cadeautje voor zijn eerste verjaardag. Daarom moet je als de gesmeerde robot snel een rondje over de wereld maken (weergegeven als een mooie handgetekende kaart) om level voor level alle onderdelen terug te halen.

Dit doe je als volgt: je staat onderin beeld en je schiet gekleurde kisten naar 3D-stapels bovenin beeld. Het is de bedoeling dat je horizontale of verticale combinaties maakt. Normaal gesproken plaats je drie of meer van dezelfde kisten naast elkaar door te richten met de muis en ze af te schieten met de linkermuisknop. Ze veranderen dan, waardoor de bovenste kisten van de stapel omlaagvallen. Op die manier kun je gigantische combo's maken.

In het speltype Klassiek (waarin je binnen de tijd alle kisten van een level moet vernietigen, voordat hijskranen je inventaris afvoeren) of het speltype Puzzel (waarin je hetzelfde moet doen, maar dan binnen een bepaald aantal beurten) speel je het avontuur level voor level. In het speltype Relax daarentegen kun je gewoon lekker spelen, zonder tijdsdruk of doelen.

Het probleem is dat het bezoeken van al die speelgoedwinkels (in leuke achtergronden als steden, woestijnen en het platteland met een paar geanimeerde onderdelen) niet bepaald opwindend is. Zowel de gameplay als de power-ups (zoals kleurenbommen, grote bommen die het hele scherm leegmaken, bliksem en voorwerpen die de hijskranen tijdelijk tegenhouden) zijn niet direct inventief of boeiend. Nog vreemder is dat de achtergronden, de menu's en Xango zelf er best leuk uit zien, maar dat voor de bewegende onderdelen als kisten, bonussen, het speelveld en de speciale effecten beelden in lage resolutie zijn gebruikt.

Natuurlijk, als je tijd over hebt na een level kun je noten verzamelen voor bonuspunten. En ja, je kunt met de rechtermuisknop de kleur van je munitie veranderen. Maar hoe meer je het speelt, hoe meer het spel in herhaling valt. Ironisch genoeg zijn juist de upgrades die het wat leuker moeten maken (zaklampen die maar een bepaald deel van het speelveld verlichten en snelheidsverhogende rolschaatsen) eigenlijk alleen maar frustrerend. Bovendien wordt het snel erg moeilijk. Na 15 tot 20 levels is het zelfs voor ervaren gamers erg pittig.

Er zitten zeker leuke ideetjes in het spel, zoals de pseudo-3D aanblik en het charismatische personage. Maar na een tijdje vraag je jezelf af waarom het spel er alleen maar van de buitenkant zo goed uitziet. Toch zal Xango zowel kinderen als volwassenen aanspreken en ze zullen hem vast vaker willen zien. Of jij dat ook wilt, hangt af de vraag of je de problemen met de graphics en de gameplay door de vingers kunt zien. Maar vooral moet je de uitstraling van het spel belangrijker vinden dan het spelplezier.